Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8845 K.2025/16188

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşulları oluşmadığından sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin adli para cezası olması, adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Sanığın eylemini dört katılana karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması sırasında uygulama maddesi olarak "5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 43/1. maddesi” yerine doğrudan "TCK 43 maddesi” şeklinde yazılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

l

V. KARAR