Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8931 K.2025/21176

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımlarının Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarını ihtiva etmesi, emsal içtihatlara göre de suçun oluşması, paylaşımların ifade özgürlüğü ve siyasi eleştiri olarak değerlendirilememesi nedenleriyle beraat kararının bozularak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın yaptığı paylaşımların küçük düşürücü ve aşağılayıcı nitelik taşıması nedeniyle hakaret suçuna sebebiyet vermesi, düşünce özgürlüğünün sınırları dışına çıkılarak, ağır eleştiri ve tenkit sınırlarının da aşılması nedenleriyle beraat kararının bozularak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Davaya konu ifadelerin anlamı ve söylenme amacı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu ve Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, hakaret suçunun matufiyet unsurunun oluşup oluşmadığı noktasındadır.

TCK Madde 126 '' Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.'' şeklinde düzenlenmiştir. Düzenlemeden anlaşılacağı üzere, hakaret eylemlerinde mağdurun isminin açıkça belirtilmediği durumlarda, eylemin mağdurun şahsına yönelik olduğu duraksanmaya yer vermeyecek bir şekilde açık olmalıdır. Sözlerin mağdurun şahsına yönelik olup olmadığı noktasında bir kuşku, bir duraksama varsa, bu durumda matufiyet şartının gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, sanığın yaptığı paylaşımının Cumhurbaşkanına yönelik olduğu konusunda bir duraksama ve kuşku bulunduğundan, matufiyet şartı gerçekleşmediğinden, beraat hükmünün onanması yerine bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.