Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8990 K.2025/18708

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun şikayete tabi olduğuna, şikayetten vazgeçildiğine, ulusal ve uluslararası içtihatlar doğrultusunda eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın mağdura yönelik ifade ettiği ve mahkemece hakaret olduğu kabul edilen sözlerin; muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Federasyon görevlileri, 7405 sayılı Kanun'un 42/5. ve 5237 sayılı Kanun'un 6. maddeleri gereğince kamu görevlisi olarak kabul edilmeyeceğinden, kayak federasyonu başkanına karşı işlenen hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3. Eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/2. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde ise;

07.11.2024 tarihli ve 7531 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendine (1) numaralı alt bendinden sonra gelmek üzere yeni bir bent eklenmiş ve Hakaret suçu (125 inci maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri ve dördüncü fıkrası ) önödeme kapsamına alınmıştır.

Bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'a 7531 sayılı Kanun ile eklenen geçici 7/2 maddesinde yer alan ''soruşturma veya kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından'' ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 27.03.2025 tarihli, 2024 /197 E. ve 2025/86 K. sayılı kararıyla Anayasanın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi kapsamına giren hakaret suçu yönünden Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluk bulunması,

Hukuka aykırı bulunmuştur. l

V. KARAR