Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9165 K.2025/15485

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; sanığın mağdura yönelik doğrudan herhangi bir hakareti olmadığı halde dilekçesinde kullanmış olduğu genel ifadelerin mağdura ve diğer kamu görevlilerine atfedilmek suretiyle hakaret ettiğinin kabul edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 34/1. maddesi ve 230. maddesi uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması,

cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerektiği gözetilmeden, zincirleme suç hükümlerinin hangi eylemlerden dolayı uygulandığı, suç kabul edilen eylemlerin neler olduğu ve bu eylemlerin kimlere karşı işlendiği, iddianamede mağdur olarak yalnızca ceza infaz kurumu müdürü olan ...'nin gösterildiği hususu da dikkate alınmak suretiyle kanıtlara dayalı olarak açıklama yapılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR