Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9208 K.2025/14969

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; mağdur doktorun, sanığın annesini hastaneye kabul etmemesinin haksız eylem niteliğinde olduğu gözetilmeden hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz

sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Mağdur tarafından sanığa yönelik gerçekleştirilen haksız bir eylemin tespit edilememesi ve sanığın annesinin durumunun haksız tahrik sebebi sayılamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine 29. maddesi uygulanmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR