Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9314 K.2025/19807

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; seri ve basit yargılama usullerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun basit ve seri yargılama usulüne tabi suçlardan olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasının, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilemeyeceğine ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan yasal şartları oluşmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR