Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9343 K.2025/13718

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükmün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın katılana yönelik hakaret suçunu işlemesi karşısında beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması, katılana yönelik yazıldığının net olması, başkasına veya yoruma yazılması halinde alıntılama yapılacağı nedenleriyle kararın bozularak mahkumiyetine karar verilmesi talebine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü hakkında kaldırma kararı verilmeksizin beraat hükmü kurulmasının çelişkiye neden olması, İlk Derece Mahkemesinde suçun sübut bulduğu kabul edilmesine rağmen incelenen tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine dair karar verilmesi nedenleriyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, Mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,