Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9450 K.2025/19804

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu kabul etmediğine, eylemin faali olduğunu kesin olarak ispatlayan delil olmadığına, suçun maddi ve manevi unsurları da oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın aşamalarda paylaşımları kendisinin yapmadığını savunması, ihbar ekindeki evrakın emniyetin whats up ihbar hattına gelen bir sayfalık çıktıda sadece ... isminin bulunduğu, hangi sosyal paylaşım sitesinden yapıldığı belli olmadığı, açık kaynak araştırmasında ...isimli ... hesabının tespit edilmesi, herhangi bir suç unsuruna ve davaya konu paylaşıma rastlanmadığının ve paylaşıma ilişkin URL/LINK adresinin belli olmadığının belirtilmesi, bilirkişi raporunda sadece sanığın telefonundan facebook adresine girildiğinin ifade edilmesi ve suça konu paylaşımın bulunmaması, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre ise;

a. Sosyal paylaşım sitesi üzerinden yapılan suça konu paylaşımın herkes tarafından görülebilir olup olmadığının tespit edilmesi ve buna göre aleniyet ögesinin nasıl oluştuğunun tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması,

b. Hükümden sonra yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yapılan "...ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır..." şeklindeki değişikliğin gözetilmesi zorunluluğu,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR