Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9465 K.2025/20644

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında; Hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu, istinaf incelemesinden geçmediği, Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık ... hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık ...’ın katılan sanık ...’e karşı işlediği hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmasının gerekmesi, her iki sanık arasında önceye dayalı husumet bulunması, katılan sanık ...’ün sanık ...’a hakaret suçunu işlememesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçunu katılan sanığın işlememesi nedenleriyle beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... Hakkında Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.Sanığın savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede; suça konu sözlerin sanık tarafından söylendiğine ilişkin tanık T.Ç'nin beyanı dışında diğer iki tanık tarafından doğrulanmaması tüm dosya kapsamında başkaca somut delil bulunmaması karşısında sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesine rağmen sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmiş olması,

2.Kabule göre;

5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR