Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9470 K.2025/13115

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ etmemesi nedeniyle UYAP üzerinden haberdar olmaları, duruşmadan önce mazeret dilekçesi verilmiş olmasına rağmen bu hususta karar verilmeden ilk celse sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması, kabul anlamına gelmemekle birlikte iddia olunan sözlerin kamu görevlisine görevi nedeniyle söylenmeyip uzlaşma kapsamında olması, iddia olunan paylaşımın sanık tarafından yapılmaması, savunma hakkı ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi nedenleriyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık müdafiinin 19.04.2021 tarihli dilekçesinde, 20.04.2021 olan duruşma gününde numaralarını bildirdiği duruşma listesindeki dosyaların duruşmalarına katılacağını beyanla duruşmanın ileri bir tarihe bırakılması talepli mesleki mazeretini bildirmesine karşın sanık müdafiinin mazeret talebinin gerekçe gösterilmeden ve mazeret talebi hakkında karar verilmeden sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Suça konu paylaşımın sanık tarafından yapılıp yapılmadığı hususunda açık kaynak araştırması yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik incelemeyle karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR