Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9523 K.2026/21

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut delilin bulunmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar İ. G., M. V., R. Y., C. U., D. G., H. İ. Y., A. B.'nin kovuşturma aşamasındaki beyanları ile tanıklar A. Y., M. G., Ş. T., B. D., F. B., M. İ.'nin soruşturma aşamasındaki beyanlarının sanık savunmalarını doğrular mahiyette olduğu, tanık F.E.'nin kolluk beyanında sanığın Cumhurbaşkanına hakaret ettiğini beyan etmesine karşın kovuşturma evresinde hakaret sözlerini bizzat duymadığını belirterek çelişkili beyanda bulunması karşısında, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasa'nın 141., 5271 sayılı Kanun'un 34., 223. ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR