Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9685 K.2023/22109

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 183 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen gürültüye neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2.Kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 27.10.2022 tarih ve 2021/26130 Esas ve 2022/21114 Karar sayılı ilamı ile ölçülen gürültü düzeyinin insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığının bilimsel ölçütlere göre değerlendirilmesi için odyoloji uzmanı bulunan kurula dosya tevdi edilerek, somut olayda gürültünün, insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine, incelemeye konu Mahkemenin kararı ile bozma ilamına uyularak sanıklar hakkında gürültüye neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, suçun tüm unsurlarının oluştuğu, eksik inceleme ile karar verildiği, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 183 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... için 05.05.2015, ... için 03.06.2015, ... ve ... için 29.09.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR