Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9710 K.2025/15439

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, orantılılık ilkesine aykırı şekilde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, suça konu Facebook paylaşımı, olay tutanağı, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine, teşdit gerekçesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/815 Esas ve 2015/68 Karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle, bu karar tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR