Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9798 K.2025/16834

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi ''Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle'' şeklindeki gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmiş ise de; sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2014 tarihli, 2013/649 Esas, 2014/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden adli sicil kaydı ve UYAP kayıtları incelendiğinde Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli, 2022/1652 Esas,

2024/284 Karar sayılı kararı ile uyarlama yargılaması yapılarak hapis cezasının 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesi ve sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına engel başka sabıkasının da bulunmaması karşısında, hapis cezasının ertelenmesine yönelik subjektif koşullar yönünden değerlendirme yapılarak anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle, hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR