Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9819 K.2025/17967

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri; sanığın atılı suçları işlemediğine, ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat hükümleri verilmesi gerektiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, katılanların ve şikayetçinin beyanları, olay tutanağı, adli raporlar ile tüm dosya kapsamından; sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ve sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşılmakla, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/2. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde.

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,