Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9984 K.2025/17375

Dairesi'nin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması,

bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli çağrı kağıdının bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen kararı içerir tebligatın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'ün bilinen adresi yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğin iadesi üzerine aynı adrese anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından,