Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/10129 K.2025/19894

Yapılan ön inceleme neticesinde. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adresine Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek,

7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, sanığın istinaf dilekçesinde bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarılmadan yapılan tebliğ işlemlerinin usûlsüz olduğu anlaşılmakla, kararın temyiz iradesinin belirlenebilmesi bakımından, yöntemine uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla,