Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/10178 K.2025/3595

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçtan mâhkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığırı ileri sürerek sanık hakkında tesis edilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/275 Esas ve 2009/303 Karar sayılı ilamındaki hükmün, bu dosyaya konu suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olmadığı ve tekerrüre esas başka bir mahkûmiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında mükerrir olduğu gerekçesiyle, erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR