Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/10180 K.2024/15934

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında fuhuş suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227/3. maddesinde düzenlenen fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesinde düzenlenen fuhuş suçundan iki kez mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, usul ve yasaya aykırı olduğu ve hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dairemizcede benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.04.2022 tarih, 2021/347 E., 2022/284 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın eylemleri 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturmakla birlikte suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile eklenen ve özel norm niteliğindeki aynı Kanun'un 227/3. maddesinin sanık lehine hükümler içermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, yeni düzenlemenin aynı Kanunun 2. ve 7. maddeleri gereğince sanık hakkında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR