Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/10871 K.2025/3342

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını ve haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmediğini ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli 2019/58 Esas, 2019/464 Karar sayılı kararının; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin olması ve 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesindeki düzenleme karşısında, sözü edilen suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanmayacağının tartışılması zorunluluğunun gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR