Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/11022 K.2025/5579

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyarlama yargılaması üzerine Türkiye Cumhuriyeti Devletini ve Türkiye Büyük Millet Meclisini aşağılama suçlarından ayrı ayrı verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, suça konu sözlerin eleştiri mahiyetinde olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılamaya konu somut olayda; sanığın başka bir suçtan yargılandığı duruşmada mahkemeye sunmuş olduğu dilekçe ile gerçekleştirmiş olduğu tek bir eylemle aynı kanun maddesini ihlal etmesi karşısında, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tek bir mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR