Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/11028 K.2025/3591

Sanık ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığını, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğini ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığını ileri sürerek mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yöneliktir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığını, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğini, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığını ve dava zamanaşımı süresinin dolduğunu ileri sürerek mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulanmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanık ... ve müdafi ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR