Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1180 K.2026/3086

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; matufiyet şartının gerçekleşmediğine, emsal Yargıtay kararları da gözetildiğinde sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında, paylaşımın kendisi tarafından yapılmadığını belirtmesi, açık kaynak araştırma raporunda yalnızca sanığa ait hesap ile ilgili araştırma yapılmış olması ve sanığın altına yorum yaptığı iddia edilen paylaşımın yayınlandığı sayfa ile ilgili araştırma yapılmayarak katılan vekili tarafından dosyaya sunulan ekran görüntüsüne dair fotokopi evrakı dikkate alınarak karar verilmiş olması karşısında, usulüne uygun açık kaynak araştırması yapılarak suça konu edilen paylaşımın tespitinin sağlanıp, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de, sanığın paylaşım yaptığı sayfasının herkese açık olup olmadığı, yazıların herkes tarafından görülme olanağı olup olmadığı tespit edildikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR