Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/11874 K.2025/2925

Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli ve 2023/710 Esas, 2024/53 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2024 gün ve 2024/112888 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, basit yargılama usulü uygulanarak verilen Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2023 tarihli kararına sadece müşteki vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak karar verildiği nazara alındığında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 252/3. maddesinde yer alan "Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verilen hükümle bağlı değildir. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca indirim uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2024 tarihli kararında sanık hakkında hükmedilen sonuç cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un basit yargılama usulünde itiraz başlıklı 252. maddesinde;

(1) 251. madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir. Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir.

(2) İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223. madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır. Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır.

(3) Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251. madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251/3. maddesi uyarınca yapılan indirim korunur.

(4) İtiraz üzerine verilen hükmün sanık lehine olması hâlinde, bu hususların itiraz etmemiş olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da itiraz etmiş gibi verilen kararlardan yararlanır.

(5) İkinci fıkra uyarınca verilen hükümlere karşı genel hükümlere göre kanun yoluna başvurulabilir.

(6) Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir. Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir." hükümleri yer almaktadır.

Madde metnindeki düzenlemede basit yargılama usulü uygulanarak verilecek mahkumiyet kararına sanık dışındaki kişilerce itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılacak yargılamada 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca yapılan indirimin korunacağının belirtilmesine karşın; basit yargılama usulü uygulanarak verilen beraat kararına sanık dışındaki kişilerin itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılamada mahkumiyet kararı verilmesi halinde, bu cezada, aynı madde uyarınca indirim yapılacağına dair açıklık bulunmamakla birlikte;

mahkumiyet kararı verilmesi halinde yapılan indirimin korunup, sanığın daha lehine olan beraat kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi halinde kanundaki indirim oranının uygulanmamasının hakkaniyete aykırı olacağı ve kanunun koyuluş amacıyla bağdaşmayacağı anlaşılmakla;

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında açılan kamu davasının basit yargılama usulüne göre yürütülüp hakaret suçundan sanığın beraatine hükmedildiği, bu karara katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 252/3. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirimin korunması gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.-Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, mahkeme uygulaması da gözetilerek;

“-Sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125/1. naddesi gereği 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

-Eylemin aleni olarak işlenmesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 1/6 oranında artırım yapılarak 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

-5327 Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

-CMK’nın 251/3 maddesi uyarınca, ¼ indirim yapılarak 2 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, -Karardaki diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,