Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/11883 K.2025/1035

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; hakaret içeren sözler ve kastın yoğunluğu göz önüne alınarak seçimlik ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine, takdiri indirim sebepleri var olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasının ve sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile dosya kapsamı dikkate alındığında yapılan taksitlendirmenin yerinde olmadığına ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; tanıkların anlatımlarından sanığın hakaret etmediği sabit olmasına rağmen ceza tayini ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, CD inceleme tutanağı, görev listesi ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan temel cezanın alt sınırdan belirlenerek adli para cezasından mahkumiyetine, takdiri indirim hükmünün uygulanmasına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin kanaat ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, adli para cezası taksitlendirilirken“birer aylık eşit taksitler'' yerine ''birer ay arayla'' şeklinde ödenmesine karar verilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,