Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/12051 K.2026/3103

Sanığın, 30.12.2024, 24.11.20 25... .04.2025 tarihli dilekçeleriyle temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği belirlenmiştir. Sanık müdafinin temyiz talebine yönelik, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 266/3. maddesi uyarınca kanun yolundan vazgeçmede aynı Kanun'un 150. maddesi uyarınca atanan müdafii ile sanığın iradesi çelişirse, müdafiinin iradesi geçerli sayılacağı kabul edilerek yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, yeterli ve somut delil bulunmadığına, suçun unsurunun oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR