Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/12246 K.2025/5319

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanığın, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçu yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden ise hükmün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; davaya konu "facebook" isimli sosyal medya hesabının kendisine ait olmadığı, paylaşımları kendisinin yapmadığı, yeterli delil bulunmadan karar verildiği, sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Cumhurbaşkanına hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanığın, hakkında verilen "beraat" hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliyesi Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,