KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/12252 E., 2025/7637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/260 E., 2018/461 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, tanıkların beyanları arasında çelişkiler olduğuna, beraat kararı verilmesi aksi kanaatte ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen '' olayın meydana geldiği şehir kulübünün kapanma saati dolduğu için kapısı kapatıldıktan sonra sanığın kapıyı kırıp içeri girerek gerçekleştirdiği'' hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması'' dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hükümden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç hapis cezasının "10 ay" a indirilmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/12252, K. 2025/7637, 24 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama