Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1463 K.2025/10184

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince devletin egemenlik alametlerini alenen aşağılama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, soruşturmanın hukuka aykırı olarak başlatıldığına, elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezalandırılması için şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, sanığa hakları hatırlatılmayıp adli sicil kaydı bulunup bulunmadığının sorulmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine, dosyadaki sabıka kaydının içeriğinin doğru olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin tatbik edilmemesine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenip değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR