Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/163 K.2026/2270

Yapılan ön inceleme neticesinde, suça sürüklenen çocuklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümler ve görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve çocuklara özgü güvenlik tedbiri uygulanması hükümlerine yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz başvuruları hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri, şikayetçi ve katılanın soyut beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, atılı suçların işlendiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna ve ek kararın kaldırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı, şikayetçi ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda suça sürüklenen çocukların atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-h maddesinde yer verilen.

"Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.

Hakaret Suçundan Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Amasya