Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2057 K.2024/17037

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun olmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, hakaret suçundan zincirleme suç hükümleri uygulanarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 23.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteğinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

A. Sanığın 21.07.2014 Tarihli Hakaret Eylemi Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-(a) maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(d) maddesi uyarınca zamanaşımını kesen işlemlerin mahkumiyet kararları olup, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 29.09.2015 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 16.01.2024 arasında 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu ve zamanaşımı süresi dolduktan sonra davanın neticelendirilmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanığın 12.12.2014 Tarihli Hakaret Eylemi Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklandığı üzere, sanığın 21.07.2014 tarihinde işlediği hakaret suçunun zamanaşımına uğraması nedeniyle koşullarının oluşmamasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini" dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanığın 21.07.2014 Tarihli Hakaret Eylemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanığın 12.12.2014 Tarihli Hakaret Eylemi Yönünden