KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/2129 E., 2026/3815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/1730 E., 2023/2670 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın yargılamaya konu paylaşımlarının eleştiri hakkı sınırlarında kaldığına, cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, sanığın yargılama dışındaki tutum ve davranışları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği, katılanın milletvekili olması dolayısıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesinin (a) bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, sanığa ait "..." isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabından yapılan suça konu paylaşıma ilişkin ekran görüntüleri, açık kaynak araştırma raporu ve sanığın aşamalarda paylaşımın kendisine ait olduğuna dair ikrarı karşısında, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125 ) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2129, K. 2026/3815, 23 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama