Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2165 K.2024/4415

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında kötü muamele suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında alt sınırdan ceza verildiğine, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. 2. Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların koruyucu aile olarak kendilerine verilen yaşı küçük mağdurlara fiziki ve sözlü şiddet uyguladıkları iddia edilmiş, ancak Yerel Mahkemece sanıkların suçlarının sabit olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, katılan vekili ve mağdur ... vekilinin yerinde görülmeyen ve sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR