KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/2203 E., 2026/3360 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/3731 E., 2023/3704 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
383 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şeydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, kamera görüntülerinin incelenmesi gerektiğine, avukat yardımından faydalandırılmadığına, haksız şekilde cezalandırıldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, kamu görevlisi olan mağdurların gıyabında gerçekleşen hakareti doğrulayan tanıklar ...., ..... ve ....'nin beyanları ile olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, 01.11.2023 tarihli duruşmada savunması alınırken sanığa 5271 sayılı Kanun'un 147. maddesi ve devamındaki yasal haklarının anlatıldığı savunmasını bizzat yapacağını beyan ettiğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
7550 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yapılan "...ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır..." şeklindeki değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğu, eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2203, K. 2026/3360, 16 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama