Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2324 K.2025/3105

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçları işlemediğine, göçmen kaçakçılığı suçunun maddi unsurunun gerçekleşmediğine, sanık hakkında 5237 Kanun'un 268. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, olay, yakalama, muhafaza altına alma ve el koyma tutanağı, göçmenlerin beyanları, mağdur beyanı, telefon inceleme tutanakları, iletişimin tespiti ve dinlenilmesi kayıtları ile tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine, 5237 Kanun'un 268. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yüklenen göçmen kaçakçılığı ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR