Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2553 K.2024/6883

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

sanıklar müdafilerinin, koşulları bulunmayan duruşma taleplerinin aynı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddine karar verilerek, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında, göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 145.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verimiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, tevsii tahkikat taleplerinin değerlendirilmediğine, mağdurların geçici koruma statüsünde bulunup bulunmadıklarının ve pasaportlarının olup olmadığının incelenmediğine, sanığın suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin ise, mağdurların duruşmada dinlenilmediklerine, sanıklar arasında menfaat çatışması olduğuna, aynı müdafii ile dinlenemeyeceklerine, sanığın parayı aldığı üçüncü kişinin dinlenilmesi ve HTS kayıtlarının getirtilmesi gerektiğine, ifadelerde yeminli tercüman bulundurulmadığına, sanığın suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

III.OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Jandarma tarafından durdurulan sanıkların kullandığı araçların kasa kısmında istif halinde 71 Afganistan, Filistin, İran ve Suriye uyruklu göçmenlerin taşındığı, mağdurların başka kişilerle anlaşarak sınırdan kaçak yollarla girdiklerini ve sanıkların kendilerini İstanbul'dan alarak Bodrum'a götürürken Milas'ta yakalandıklarını beyan ettikleri, paraya ihtiyaçları olduğu için facebook isimli siteden taşıma işini bularak göçmen taşıdıklarını kabul eden sanıkların, göçmen kaçakçılığı suçunu işledikleri, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmelerin yerinde olduğu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanıklar müdafilerinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden:

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde ve Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede:

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,