Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2556 K.2026/4033

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın telefon yoluyla yaptığı hakaret eyleminin huzurda hakaret olarak değerlendirilmesi gerektiğine, ayrıca dosya içinde yer alan ses kaydına ilişkin CD çözüm tutanağına görede ihtilat unsurunun oluştuğuna, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde 112 acil çağrı merkezini arayarak katılanın gıyabında söylediği hakaret içerikli sözleri, yalnızca hattaki polis memuruna söylemesine karşın, bahse konu sözlerin ses kaydına alındığı ve 112 acil çağrı merkezinde görevli polis memurları tarafından yargılamaya konu olayın tutanak altına alınıp bu tutanağın resmi olarak değişik aşamalarda işlem gördüğü, bu suretle olay kapsamında katılanın yokluğunda gerçekleşen hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 125/1-son cümlesinde düzenlenen, birlikte ya da dağınık en az üç kişi ile ihtilat unsurunun gerçekleştiği gözetilerek anılan Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR