Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2563 K.2026/4034

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın paylaşımları ile hakaret suçunun işlendiğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, paylaşımların müvekkiline yönelik olduğuna, müvekkilinin siyasetçi olması nedeniyle küfür ve hakaretlere maruz bırakılamayacağına, yersiz ve eksik araştırma ile hükmün kurulduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın paylaşımlarının duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılana yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği, bu itibarla hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR