KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/2795 E., 2026/4847 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2026
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/2443 E., 2023/3444 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun ağır tahrik altında işlendiğinin gözetilmediğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, ifade özgürlüğünün dikkate alınmadığına, kamu görevlisine hakaretten hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanığın her bir katılana yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması ve temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca, gıyapta hakaret suçunun en az üç kişiyle ihtilat edilerek işlenebileceği, somut olayda sanığın katılanlar ... ve ...'ın gıyabında gerçekleştirdiği hakaret eyleminde, olay yerinde bulunanlar dinlenilip hakaret sözlerini duyup anlayıp anlamadıkları sorulmadan ve ihtilat öğesinin ne suretle oluştuğu kanıtlarıyla birlikte açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2795, K. 2026/4847, 9 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama