KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/301 E., 2026/3018 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/201 E., 2023/2879 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
408 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesine yönelik uygulama maddesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, delillerin yanlış değerlendirildiğine, kamera kayıtlarının incelenmediğine, darp edilmesi nedeniyle mağdurlar hakkında şikayetçi olacağından kendisine böyle bir kumpasın hazırlandığına, verilen cezanın tekrar değerlendirilmesini talep ettiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, mağdurlara sadece koğuşu beğenmediğini söylediğine, hakaret içerikli bir beyanda bulunmadığına, şikayetçilerin şikayetlerinden vazgeçtiklerine, bu durumun dikkate alınması gerektiğine, müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 131. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun takibi şikayete bağlı olmadığından, sanığın savunmalarına, mağdurlar ..... ile tanık ....'nin beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5237 Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık ile müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/301, K. 2026/3018, 10 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama