Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3398 K.2025/12600

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; müvekkilinin maddi menfaat temin etmediğine, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, göçmenleri sınırdan geçiren kişiyle sanığın bağlantısının bulunmadığına, telefon kayıtlarından bu kişilerle iletişime geçilmediği bilgisine ulaşıldığına, müvekkilinin mesleğinin gereğini yerine getirdiğine, usul ve yasaya aykırı şekilde alınan mağdur beyanlarının hükme esas alınamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, düzenli bir işi ve geliri olan sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, iletişim tespit tutanaklarının "belirti" niteliğinde olduklarına, göçmenlerin otobüsün gizli bölmesinden çıktığına dair delil olarak kabul edilen CD içeriğinin duruşmada izletilmediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR