Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3493 K.2026/4398

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, mahkumiyetine dayanak olan delillerin dosyada bulunmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Dosya kapsamından hakaret eyleminin karakolda gerçekleştirildiğinin anlaşılmasına karşın; hakaret eyleminin polis merkezinin hangi bölümünde gerçekleştirildiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenip aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığı tartışılmadan hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR