Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/3734 K.2024/9412

Fuhuş ve insan ticareti suçlarından sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesini müteakip sanık tarafından yargılamanın yenilenmesinin talep edildiği, yapılan başvurunun ek kararla reddedildiği, ek karara yapılan itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2024 tarih ve 94660652-105-80-5478-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32578 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32578 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği nazara alındığında,

somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren heyette başkan olarak bulunan Hâkim ... ve Hâkim Üye ...'ın yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 318 inci maddesinde;

(1) Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.

(2) 303. madde gereğince Yargıtayın doğrudan hüküm kurduğu hâllerde de hükmü vermiş olan mahkemeye başvurulur.

(3) Yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığına dair olan karar, duruşma yapılmaksızın verilir.” hükümlerine yer verilmiş,

Aynı Kanun’un “Yargılamaya katılamayacak hakim” başlıklı 23/3 üncü maddesinde ise; “Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkim, aynı işte görev alamaz." hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, hükümlerin kesinleştiği, sanık tarafından Mahkemesine yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, bu talebin ilk mahkumiyet hükmünü kuran heyet başkanı ve bir üye tarafından 23/06/2022 tarihli ek kararla reddedildiği, ret kararına sanık tarafından itiraz edildiği, itirazı incelemekle görevli ve yetkili Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Yukarıda yer verilen düzenlemeler karşısında, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2021 tarih 2020/16-215 Esas, 2021/138 sayılı kararında da belirtildiği üzere ilk kararı veren heyetin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair verilecek kararda, önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

III. KARAR