Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/412 K.2024/6054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/288 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 3 ay 22 gün hapis ve 112.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/1516 Esas, 2021/1372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliyesi Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli kararıyla bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararı ile bozma üzerine sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 100.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; arama kararı ve teşhis işleminin hukuka uygun olmadığı, göçmen beyanlarının usule aykırı alındığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesi ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde otelde yapılan aramada otelin en üst katında bulunan teras kısmında 26 adet Afganistan uyruklu düzensiz göçmenin yakalandığı, mağdurların tercüman eşliğinde alınan beyanlarında otele ilk geldiklerinde sanık ve temyiz dışı sanık ... K.'nın kendilerini karşıladıklarını ve otel sahibi olarak tanıttıklarını, kendilerine 300,00 TL karşılığında sim kart sattıklarını, otelde kalmak için de günlük 100,00 TL aldıklarını, otelde mağdurların kullandıkları kısımların hijyen koşullarına uygun olmadığı, insan onuruna da yaraşır temel ve zaruri ihtiyaçları karşılamaktan uzak olduğu, sanığın savunması, göçmenlerin beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında eylemin sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu sonuç cezanın 7 yıl 26 ay yerine 9 yıl 2 ay olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "9 yıl 2 ay hapis cezası" ibaresi çıkarılıp yerine "7 yıl 26 ay hapis cezası" ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Van 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,