Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4320 K.2025/3113

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 51. maddelerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, yapı tatil tutanağı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve lehe hükümlerin uygulanmasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yüklenen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Ruhsatsız inşaatın 08.09.2014 tarihinde mühürlendiği, sanığın mühür bozmak suretiyle ruhsatsız inşaatın yapımına devam ettiğinin 08.10.2014 tarihli tutanak ile tespit edildiği, bu nedenle imar kirliliğine neden olma suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR