Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4443 K.2024/12146

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ve Mahkemenin 19.01.2024 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen kararın, son bildirdiği adrese çıkartılan tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresine 17.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315/1. maddesinde yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR