Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4479 K.2026/4473

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında iddianamede belirtilmemiş olmasına rağmen ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapıldığını ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir. Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğini ve hakaret suçunun aleniyet unsurunun oluşmadığını ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin suçun sübutuna dair temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak ; 1-) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

2-) 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazında duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi, 3-) Kabule göre de; Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle aynı Kanun'un 58/3 maddesine aykırı hareket edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR