Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5132 K.2025/7160

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın amacının göçmenlerin yurt dışına gitmesine imkan sağlamak olmadığına, yurt içinde bir yerden başka bir yere götürmekten ibaret eyleminin atılı suçun unsurlarını oluşturmadığına, göçmenlerin sanığı tanımadıklarını beyan ettiklerine, sanığın göçmenlerin hukuki durumu hakkında bilgi sahibi olmadığına, sanıktan kaynaklanan bir onur kırıcı muamele bulunmadığına yöneliktir. Sanık ...'ın temyiz istemi, yalnızca sanık ...'na yol arkadaşlığı yapmak üzere araca bindiğine, göçmen kaçakçılığı ile herhangi bir ilgisi bulunmadığna, eksik inceleme sonucu alınan kararın haksız olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı, göçmenlerin anlatımları, tutanak düzenleyicisi tanığın beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanıkların atılı suçu işlediklerine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesindeki "suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde verilecek ceza yarısına kadar artırılır." biçimindeki düzenleme gereğince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin en üst hadden artırılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR