Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5246 K.2025/19355

Yapılan ön incelemede; Sanık müdafiinin yokluğunda verilen kararın 03.05.2024 tarihli kolluk araştırma tutanağı içeriğinden de anlaşılacağı üzere usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 06.02.2024 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; tehdit suçunun tipiklik unsurunun somut olayda gerçekleşmediğine, iddia olunan sürekli arama eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma kastıyla gerçekleştirilmediğine, mesajların kim tarafından atıldığı ispat edilmediğinden ve telefon görüşmesine dair katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, mesaj tespiti, TİB kaydı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yüklenen hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR