Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5382 K.2024/15031

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyiz edildiği, 08.03.2017 tarihli ek kararın konusunun infazla ilgili olduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğine dair 24.02.2015 tarihli işlem usulüne uygun olduğu gibi, yöntemince gerçekleştirilmemiş olsa dahi, sanığın 07.03.2017 tarihli dilekçesinin içeriğine göre, hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü öğrenmiş olduğu, dolayısıyla tebliğden ve nihai olarak öğrenmeden itibaren 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.04.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun'un 305/1. maddesi gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,